សុវណ្ណសាម ជាក្មេងប្រុសសុចរិត មានសីលធម៌។ ពេលឪពុកម្តាយរបស់គេ (ព្រះសោធរ និងនាងភារមី) ត្រូវសោភណ្ឌគយគន់ ដោយបានបាត់ពិការភ្នែក ពីព្រោះបានចាកចេញពីជីវិតលោគៈ ទៅរស់នៅព្រៃក្នុងផ្លូវធម៌។ សុវណ្ណសាមបានយកចិត្តទុកដាក់ថែរក្សាពួកគេយ៉ាងយកចិត្តទុកដាក់ ដោយទៅយកទឹក ស្វែងអាហារ និងបំពេញបំណងគ្រប់យ៉ាង។

មួយថ្ងៃ ព្រះរាជាឈ្មោះ ពិលិយ ចេញទៅនេសាទ ហើយបានបាញ់ធ្នាប់បុកសុវណ្ណសាមដោយមិនដឹងថាជាមនុស្ស។ ព្រះអង្គសោកស្តាយខ្លាំង នៅពេលដឹងពីសកម្មភាពសុចរិតរបស់សុវណ្ណសាម។ ព្រះអង្គបានទៅសុំអភ័យទោសពីឪពុកម្តាយសាម និងស្មានថាគេបានស្លាប់។ ប៉ុន្តែព្រះអង្គបានសំពះបួសចិត្តខ្មាស និងសូមអន្តោប្រវេសន៍។

ក្រោយមក ព្រះអាទិទេព បានឲ្យសុវណ្ណសាមរស់ឡើងវិញ ហើយឪពុកម្តាយក៏បានបានស្ទើរភ្នែកវិញផងដែរ។ ព្រះរាជាពិលិយបានយល់ពីគុណធម៌ ស្មោះត្រង់ និងបានបន្តធ្វើការគោរពតាមធម៌។

Sovann Sam was a virtuous and morally upright young boy. His parents (King Sothor and Lady Pharamey) had become blind as a result of renouncing worldly life to live in the forest and follow the path of Dhamma. Sovann Sam cared for them with deep devotion, fetching water, finding food, and fulfilling all their needs with great diligence.

One day, a king named Piliy went hunting and unknowingly shot Sovann Sam with an arrow, not realizing he was a human. Upon discovering Sovann Sam’s noble actions and filial devotion, the king was filled with deep sorrow and regret. He went to ask forgiveness from Sovann Sam’s parents, believing the boy had died. The king sincerely repented and humbly sought spiritual redemption.

Later, a celestial being restored Sovann Sam to life, and his parents miraculously regained their sight. King Piliy came to understand the value of virtue and honesty and committed himself to living a righteous life thereafter.