នៅសម័យបុរាណ មានព្រះបាទមួយអង្គឈ្មោះ អាទិទ្វង្សា ដែលបានគ្រប់គ្រងក្រុងទេវបុរៈ។ ទោះបីមានទ្រព្យសម្បត្តិសម្បូរនិងក្តីស្រឡាញ់ពីនារីជាច្រើនក្តី ព្រះអង្គនៅតែព្រួយចិត្តពីការខ្វះអ្នកស្នងរាជសម្បត្តិជាបុត្រា។ ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ ព្រះអង្គបានប្រជុំមន្ត្រីអភិបាល ដែលបានណែនាំឱ្យអនុវត្តពិធីបូជាសក្ការៈដ៏វិសេស to អំពាវនាវពរព្រះឲ្យមានកូនប្រុស។

ក្នុងពេលបូជាភូមិ ព្រះអង្គបានឃើញអង្គអាទិទេពមួយឈ្មោះ ចៅព្រហ្មតត បង្ហាញខ្លួនហើយបានណែនាំឲ្យទៅព្រៃបារណស័យ។ នៅទីនោះ ព្រះអង្គបានឃើញទារកម្នាក់ដែលត្រូវបានបោះបង់។ ព្រះអង្គបានយកទារកនោះមកអាណាព្យាបាល ហើយដាក់ឈ្មោះថា ចៅគ្រឹស្នគுமារា ហើយចិញ្ចឹមដូចជាបុត្រពិត។

នៅពេលចៅគ្រឹស្នគுமារា ពេញវ័យគាត់បានល្បីលឺថាខាងប្រាជ្ញា និងសមត្ថភាពយុទ្ធសាស្ត្រ។ ថ្ងៃមួយ គាត់បានជួបនារីស្រស់ស្អាតម្នាក់ឈ្មោះ បុតូមាគេសារ ដែលបានបែកចេញពីកូនរបស់នាង។ ពួកគេបានបង្កើតទំនាក់ទំនងដ៏ជ្រាលជ្រៅ ហើយបន្ទាប់ពីការធ្វើតេស្តនានា ពួកគេបានជួបជុំជាមួយកូនរបស់នាងវិញ។

រឿងនេះបានបញ្ចប់ដោយពិធីសម្ពោធដ៏អធិកអធម នៅពេលចៅគ្រឹស្នគுமារាត្រូវបានគេចល័តជាសម្តេចក្សត្រនៃក្រុងបារណស័យ ដោយមានបុតូមាគេសារជាគូជីវិត។ ការរួមគ្នានេះគឺជាសញ្ញាបង្ហាញពីជ័យជំនះនៃគុណធម៌ និងការសម្រេចនៃព្រះបំណងវិសុទ្ធ។

During the ritual, a divine figure known as Chao Brahmatat appeared and guided the king to the Baranasai forest, where he found an abandoned infant. The king adopted the child, naming him Chao Krisna Kumara, and raised him as his own son.

As Chao Krisna Kumara grew, he became renowned for his wisdom and martial prowess. One day, he encountered Butomakesar, a beautiful woman who had been separated from her child. The two formed a deep bond, and after a series of trials, they were reunited with her child.

The story culminates in a grand ceremony where Chao Krisna Kumara is crowned as the ruler of Baranasai, with Butomakesar by his side. Their union symbolizes the triumph of virtue and the fulfillment of divine will.